تأثير بعضيا تووی زندگی آدمبيشتر از يه اسمهبيشتر از مدت حضورشونه..آنقدر زياد كه يه روز به خودت ميایو میبينی، همهی فكر و ذكرت شدهيه نفر!شايد اون يه نفر، هیچوقتنفهم كه باعث چه تناقضیتووی زندگيت شدهاما تو میدونی كه اونتنها دليل تنهاييت بوده و توتووی همهی تنهايیات به اون پناه بردی..آرزو دادی، خاطره گرفتی!آدما، با آرزوهاشون به دنيا ميانبا خاطرههاشون میميرن.. كاش، آخرين خاطرهایكه قبل از مرگ به ياد ميارمتو باشی...+ تاريخ | ساعت | نويسنده بهار |

  بر کویر بی باران قلبم تابیدی.   از پس کوچه های تنهایی گذر کردم.  بر شریان پر هیاهوی نگاهت جاری شدم.  بر فراز قله احساس با ترنمی زیبا با کوله باری از غم صعود کردم.  اکنون که درکنج پستوی قلبم لانه گزیدی ودر لایه لایه های ذهنم رسوخ کردی.  نمی دانم درجستجوی کدامین سایه ام   بر سنگفرش خطوط کدامین دفتر وبه دنبال کدامین لغت می گردم

رفتی ولی نمی شود انگار باورمدر بسترم ، خیال تو را باز می برمگفتم که بعد از اینهمه سختی و انتظارشاید هوای عشق تو افتاده از سرمباور کن آب می شوم از این نگاه هااز من مخواه بعد تو طاقت بیاورمیا حس داغ دست تو را می برم به خاکیا با تمام مدعیان ات برابرمدیشب دوباره آمده بودی به خواب مندیدی که از همیشه و هر روز بدترمنزدیک تر شدی که پناهم دهی ولیبا بوسه ات دوباره من از خواب می پرم . .